Przejdź do treści
egzaminpodatkowy.pl

Dawna baza · kazusy · 26 z 47

Kazus 26: Skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego

Baza sprzed zmiany przepisów — archiwum

To dawna jawna baza pytań: wykaz pytań i zadań, który Komisja ustaliła (uchwała PKE nr 4/VIII/2023 z 28 kwietnia 2023 r.) i stosowała do egzaminów od 1 lipca 2023 r. do 30 czerwca 2026 r. Od 1 lipca 2026 r. egzamin odbywa się w nowej formule, a Komisja nie publikuje pytań — na egzaminie będą inne pytania. Część przepisów zmieniła się od czasu ułożenia wykazu. Pytań usuniętych z bazy 1 lipca 2023 r. tu nie ma. Wykaz nie zawierał odpowiedzi.

Co zmieniło się w egzaminie →

Stan faktyczny

Skarżący Hiacynt B., wraz z żoną, aktem notarialnym z 7 lipca 2009 r. dokonali odpłatnego zbycia w drodze zamiany lokalu mieszkalnego położonego w S. o powierzchni użytkowej 32,10 m2 wraz z udziałem wynoszącym 53/100000 części w nieruchomości wspólnej, która stanowi grunt ora z części wspólne i urządzenia, którego wartość określono na kwotę 150.000,00 zł. Zbycie powyższej nieruchomości (nabytej do majątku wspólnego aktem notarialnym z 27 września 2007 r.) nastąpiło przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Postanowieniem z 23 czerwca 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wszczął wobec skarżącego postępowanie podatkowe w sprawie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości . Decyzją z 10 września 2014 r., organ określił skarżącemu wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie 11.613,00 zł. W wyniku rozpoznania wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w G., decyzją z 17 listopada 2014 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Rozpoznając skargę na wskazaną decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 10 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 30/15 oddalił skargę. Pismem z 7 lipca 2015 r. skarżący zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym za 2009 r. Zdaniem podatnika przesłanką uzasadniającą stwierdzenie nadpłaty jest całkowita zmiana stanu faktycznego, bowiem oświadczenia mi z 16 kwietnia 2015 r., które zostały objęte aktem notarialnym, strony umowy uchyliły się skutecznie od skutków prawnych umowy zamiany z 7 lipca 2009 r., przy czym uchylenie się oznaczało w konsekwencji nieważność umowy. Podkreślono, że umowa zamiany nie istnieje, czego organy skarbowe obu instancji nie wiedziały podczas prowadzonych postępowań administracyjnych. Ponadto wskazano, że sąd administracyjny oddalił skargę na decyzje organów podatkowych, bowiem złożone oświadczenia z 16 kwietnia 2015 r. były spóźnione, to znaczy - zostały złożone po zakończeniu postępowania administracyjnego przed organem podatkowym drugiej instancji. Skarżąc wskazał, iż w uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wypowiedział się, że wobec skutecznego unicestwienia umowy zamiany stronie przysługuje prawo złożenia wniosku o zwrot nadpłaty. W odpowiedzi na wezwanie organu, skarżący wyjaśnił, że wniosek z 7 lipca 2015 r. jest żądaniem wznowienia postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z 10 września 2014 r. Postanowieniem z 18 lutego 2016 r., Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie podatkowe zakończone ostateczną decyzją z dnia 17 listopada 2014 r. Decyzją z 29 kwietnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w G. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej. Rozpatrując wniosek, na podstawie art. 240 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 – dalej "O.p."), organ stwierdził, że dowody, na które powołała się strona we wniosku oraz w pismach złożonych w toku postępowania wznowieniowego, nie posiadają przymiotu istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych i dowodów, w związku z czym brak było podstaw do uznania, iż stanowią one przesłankę z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. uzasadniającą uchylenie decyzji ostatecznej. Decyzją z 19 lipca 2016 r., po rozpoznaniu wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w G. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie organu, słusznie dokonano oceny złożonego przez skarżącego aktu notarialnego zawierającego przyjęcie oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych umowy zamiany objętej aktem notarialnym z 7 lipca 2009 r. jako dokumentu, który nie spełnia przesłanek z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Nowe dowody nie istniały bowiem w momencie wydania decyzji przez organ pod atkowy - przedstawiony akt notarialny został sporządzony w dniu 16 kwietnia 2015 r., co oznacza, że powstał po dniu wydania decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r., tj. po 17 listopada 2014 r. Organ stwierdził, że akt notarialny z dnia 16 kwietnia 2015 r., stanowi protokół przyjęcia oświadczeń, z treści, którego wynika, że skarżący wraz z małżonką oraz druga strona umowy oświadczyli, że działając na podstawie art. 84 § 1 i § 2 w zw. z art. 88 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380, ze zm. - dalej jako "k.c.") uchylają się od skutków prawnych umowy zamiany, ponieważ umowa została zawarta pod wpływem błędu co do skutków finansowych zawarcia tej umowy. Zdaniem skarżącego doszło do istotnego błędu, którego nie popełniłby, gdyby oceniał sprawę znając skutki finansowe zawarcia umowy zamiany; skarżący był przekonany, że zawarta umowa skutkuje tylko i wyłącznie zamianą nieruchomości, to jest jedynie wymienionym skutkiem rzeczowym. Zdaniem organu nie konstytuuje to jednak podstawy wznowieniowej określonej w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa w postaci: art. 240 § 1 pkt 5 O.p., art. 245 § 1 pkt 2 O.p oraz art. 245 § 1 pkt 1 O.p. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając – wyrokiem z dnia 10 lipca 2017 r., I SA/Gd 100/ 17 - skargę stwierdził, że protokół przyjęcia oświadczeń z 16 kwietnia 2015 r. zawarty w formie aktu notarialnego nie jest dowodem istniejącym w chwili wydania decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z 17 listopada 2014 r., której uchylenia żąda skarżący, bowiem dokument ten sporządzony został później, niż data wydania decyzji ostatecznej. Dodatkowo Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu, że jeśli argumentację strony rozpatrywać w kategoriach błędu, to pozostawała ona w błędzie nie co do skutków czynności prawnej , ale była wyłącznie w błędzie co skutków publicznoprawnych w związku z zawartą umową zamiany, a więc co do treści ustawy podatkowej. W związku z powyższym organ podatkowy prawidłowo uznał, że nie rozumienie uregulowań podatkowych odnoszących się do powstania zobowiązania podatkowego z tytułu zbycia lokalu, nie stanowi błędu co do treści czynności prawnej w rozumieniu art. 84 § 1 k.c. W ocenie Sądu, organ podatkowy zasadnie stwierdził, że przywołane przez stronę okoliczności nie stanowią istotnych dla spraw y nowych okoliczności faktycznych i dowodów, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Działając jako pełnomocnik – doradca podatkowy, proszę sporządzić skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zakładając, że nie upłynął termin do jej wniesienia.

Jak pracować z tym kazusem

Daj sobie 150 minut, pisz na komputerze i korzystaj tylko z tekstów przepisów — tak jak w e-Doradcy. Daty i stan prawny z treści zadania mogą być nieaktualne: sprawdź przepisy obowiązujące dziś.

Wskazówki: jak napisać skargę lub skargę kasacyjną na egzaminie · przykładowe zadania Komisji do nowej formuły.